Vaitape, Fransız Polinezyası'nın Sosyete Adaları'na bağlı Rüzgâraltı grubundaki Bora Bora'nın ana köyü. Ziyaretçilerin çoğu ana adaya ilk kez burada ayak basıyor. Batı kıyısında, bariyer resifindeki tek geçidin karşısında yer alıyor; arkasında Otemanu Dağı ile Pahia Dağı'nın ikiz zirveleri yükseliyor.
Bora Bora, geniş bir lagün ve motu denen alçak mercan adacıklarından oluşan bir halkayla çevrili, aşınmış ve sönmüş bir yanardağın çekirdeği. Koyu maviden açık turkuaza dönen lagün, insanların çoğunun buraya gelme nedeni: Yüzmek, vatozlar ve resif balıklarıyla şnorkel yapmak, dalış, yelken ve suyun üzerinde ağır tempolu günler. Karada yürüyüş parkurları, eski marae'ler ve İkinci Dünya Savaşı'ndan kalıntılar var. Motulardaki tatil köylerinin ötesinde, ana adada aile işletmesi pansiyonlar ve bungalov, sahil evi ve daire gibi kiralıklar bulunuyor; özellikle Vaitape ve Matira Burnu çevresinde. Günler yıl boyu sıcak; kasımdan nisana kadar daha yağışlı bir mevsim yaşanıyor.
Batı kıyısındaki Vaitape'de adanın dükkânları, süpermarketleri, eczanesi, belediye binası ve ana tekne iskelesi bulunuyor; hizmetlerin ve havalimanına giden tekne bağlantısının yakında olmasını isteyen ziyaretçilere uygun. Burada ve komşu bölgelerdeki kiralıklar, tatil köylerine göre genellikle daha sade ve daha yerel havada.
Ana adanın güneyi, Paopao Burnu ile Matira Burnu arasında, plajların çoğunu ve pek çok konaklama yerini barındırıyor; doğrudan kıyıdan denize girmek isteyen gezginlere uygun. Güney ucundaki Matira Burnu'nda sığ ve korunaklı sulu bir halk plajı var.
Faanui, Anau ve Vairau Koyu çevresindeki daha sakin kuzey ve doğu kıyıları daha çok yerleşim alanı; lagünün karşısındaki motulara manzaraları var. Adanın büyük tatil köylerinin çoğu motuların üzerinde ve bunlara yalnızca tekneyle ulaşılıyor. Ana adayı tek bir kıyı yolu çevrelediği için her yer kısa bir araba ya da bisiklet yolculuğu uzaklıkta.
Bora Bora'nın lagününü, Vaitape'nin karşısındaki Teavanui Geçidi adlı tek bir gemi geçişine elverişli açıklıkla bölünen bir bariyer resifi çevreliyor. Resif yer yer iki kilometreden geniş; doğu ve kuzey yakalarında mercan kumundan oluşan bir motu zinciri taşıyor. Bunlardan biri olan Motu Mute'de havalimanı bulunuyor. Suyun rengi derinliğe göre değişiyor: Geçitte ve koylarda çivit mavisi, kumun üzerinde ise açık mavi ve yeşil.
Şnorkel ve dalış başlıca etkinlikler. Manta ve benekli kartal vatozları dahil vatozlar lagünün bazı kesimlerinde toplanıyor; çevredeki sularda birçok köpek balığı türü yaşıyor. Fransız Polinezyası, köpek balıklarını tüm sularında koruma altında tutuyor. Tekne turları, dengeleyicili kanolar, deniz kanoları ve cam tabanlı tekneler lagünü keşfediyor. Batı kıyısı açıklarındaki Motu Tapu sık sık fotoğraflanıyor. Mercanlara dokunmayın ya da üzerlerine basmayın, yaban hayatına saygılı bir mesafede durun ve nerede yüzüp demirleyeceğiniz konusunda yerel yönlendirmelere uyun.
Adanın merkezi, üç milyon yıldan uzun süre önce etkin olan bir yanardağın kalıntısı. 727 metrelik Otemanu Dağı en yüksek nokta; Pahia Dağı ise 661 metreye ulaşıyor. Zirvelerin batısındaki Tuuraapuo Koyu eski kraterdi. Parkurlar, Pahia Dağı'na doğru giden güzergâh dahil, Vaitape'den alt yamaçlara ve sırtlara tırmanıyor; ancak dik ve kaygan oldukları için yerel bir rehberle gitmeniz şiddetle tavsiye ediliyor.
Bora Bora'da, eski Polinezya dininin taş tören platformları olan kırktan fazla marae vardı. En iyi korunmuş olanlar arasında Faanui Koyu'ndaki Marae Fare Opu ve kuzeydeki, 1968'de arkeolog Yosihiko Sinoto tarafından restore edilen Marae Marotetini bulunuyor. İkinci Dünya Savaşı'nda Amerika Birleşik Devletleri adada bir ikmal üssü, bir uçak pisti ve kıyı bataryaları kurdu; büyük toplardan birkaçı yamaçlarda hâlâ görülebiliyor ve dört çeker araç turları sık sık bu noktalarda mola veriyor.
Polinezyalı denizciler Bora Bora'ya yüzyıllar önce yerleşti; adanın geleneksel adı Porapora, sık sık ilk doğan diye çevriliyor. Hollandalı denizci Jacob Roggeveen adayı 1722'de gördü; James Cook ise Tahitili denizci Tupaia'nın rehberliğinde Temmuz 1769'da adayı kayda geçirdi. Londra Misyoner Cemiyeti'nin misyonerleri 1820'de geldi.
Bora Bora, Fransa'nın adayı ilhak ettiği ve son kraliçesi III. Teriimaevarua'nın tahttan feragat ettiği 1888'e kadar bağımsız bir krallık olarak kaldı. 1942'de binlerce Amerikan askeri bir askerî üs kurmak için geldi; üs hiç çatışma görmedi ve 1946'da kapandı. Motu Mute'deki uçak pisti, 1960'ta Tahiti'de Faa'a açılana kadar Fransız Polinezyası'nın tek uluslararası havalimanı olarak hizmet verdi. Ardından turizm geldi ve kazıklar üzerine kurulu su üstü bungalovlar 1970 civarında ortaya çıktı. Bugün Fransızca ve Tahiti dili konuşuluyor, sakinlerin birçoğu İngilizce biliyor; hindistancevizi ağaçlarından elde edilen kopra uzun süre adanın başlıca ihraç ürünüydü.
Uluslararası uçuşlar Tahiti'deki Faa'a Uluslararası Havalimanı'na (PPT) iniyor; buradan iç hat uçuşları bir saatten kısa sürede, lagünün kuzey kenarında, Motu Mute'deki Bora Bora Havalimanı'na (BOB) ulaşıyor. Havalimanı bir adacıkta olduğu için her gelen yolculuğuna tekneyle Vaitape'ye ya da bir tatil köyüne devam ediyor. Adalar arası gemiler ve feribotlar da Vaitape'yi Raiatea ve Taha'a'ya bağlıyor; kruvaziyer gemileri lagünde demirliyor.
Ana adada toplu otobüs ağı yok, ancak adayı tek bir kıyı yolu çevreliyor ve mesafeler kısa. Ziyaretçiler kiralık araba, scooter, bisiklet ya da küçük elektrikli buggy ile dolaşıyor; lagünü keşfetmek için tekne de kiralanabiliyor. Trafik sağdan akıyor. Resmî dil Fransızca; Tahiti dili de konuşuluyor. Para birimi avroya sabitlenmiş CFP frangı (XPF); kartlar yaygın olarak kabul ediliyor, ancak küçük dükkânlarda ve tezgâhlarda nakit işe yarıyor.
Bora Bora'da sıcaklığın yıl boyunca pek değişmediği, günlerin sıcak, gecelerin ılıman geçtiği sıcak bir tropik iklim var. Daha yağışlı mevsim kabaca kasımdan nisana kadar sürüyor; nem yüksek ve birkaç gün sürebilen şiddetli sağanaklar ya da fırtınalar görülüyor; yine de güneşli aralıklar yaygın. Kabaca mayıstan ekime kadar hava daha kuru ve biraz daha serin; düzenli esen alize rüzgârları zaman zaman lagünün üzerinde kuvvetli esebiliyor.
Daha kurak aylar, özellikle Avrupa ve Kuzey Amerika tatilleri civarında, en popüler dönem; bu yüzden kiralıkları ve uçuşları erkenden ayırtın. Yağışlı mevsim daha az ziyaretçi ve daha yeşil tepeler getiriyor. Tropik siklonlar Sosyete Adaları'nda yaygın değil, ancak kasım ile nisan arasında görülebiliyor; bu aylarda hava tahminlerini takip edin. Mevsim ne olursa olsun güneş yakıcı: Resif dostu güneş kremi sürün, şapka takın, şnorkel yaparken likra tişört giyin ve bol su için.
Fransız Polinezyası'nda mobilyalı bungalovlar, daireler, fare (geleneksel tarzda evler) ve pensions de famille (aile pansiyonları) dahil tatil kiralıkları, bölgenin turistik konaklama yasası olan 29 Mart 2018 tarihli 2018-10 sayılı Loi du Pays kapsamına giriyor. Ev sahipleri, yalnızca ara sıra kiraya verseler bile her konaklama birimini turizm idaresine ücretsiz olarak bildirmek zorunda; bildirilen mülkler resmî bir sicilde yer alıyor. Kurallar değişebilir, bu yüzden güncel şartları turizm idaresinden kontrol edin.
Misafirler için bu, gerçek bir ev sahibinin evin bildirildiğini teyit edebilmesi gerektiği anlamına geliyor. Ana adadaki kiralıklar genellikle kendi yemeğinizi kendiniz hazırladığınız türden; bu yüzden Vaitape'de süpermarketler olduğunu ve kıyı yolu boyunca daha küçük dükkânların dağıldığını bilmek işe yarıyor. Pek çok pansiyon istek üzerine yemek ya da havalimanına tekne transferi de sunuyor. Taze balık, meyve ve hindistancevizi yerel temel gıdalar; diğer pek çok şey Tahiti'den gemiyle geliyor, bu yüzden iyi donanımlı bir mutfak uzun konaklamaları kolaylaştırıyor.
Vaitape, dükkânların ve havalimanına giden tekne bağlantısının yakında olmasını isteyen ziyaretçilere uygun. Ana adanın güneyi, Matira Burnu çevresi, plajların çoğunu barındırıyor ve kıyıdan denize girmek için iyi. Kuzey ve doğu kıyıları daha sakin; büyük tatil köyleri ise çoğunlukla motuların üzerinde.
Uluslararası uçuşla Tahiti'deki Faa'a Uluslararası Havalimanı'na (PPT) gidin, ardından bir saatten kısa süren bir iç hat uçuşuyla Motu Mute'deki Bora Bora Havalimanı'na (BOB) geçin. Oradan bir tekne sizi lagünün karşısına, Vaitape'ye ya da konaklama yerinize götürüyor. Gemiler de Bora Bora'yı Raiatea ve Taha'a'ya bağlıyor.
Mayıstan ekime kadar hava daha kuru ve biraz daha serin, alize rüzgârları düzenli esiyor; en popüler dönem bu. Kasımdan nisana kadar hava daha sıcak ve nemli, sağanaklar şiddetli; ancak bu dönem daha sakin ve lagün yıl boyu sıcak ve yüzmeye uygun.
Ana adada toplu otobüs ağı yok. Ziyaretçiler, çoğunlukla Vaitape'de, araba, scooter, bisiklet ya da küçük elektrikli buggy kiralıyor. Adayı tek bir kıyı yolu çevrelediği için mesafeler kısa; lagünü ve motuları keşfetmek için tekne de kiralanabiliyor.
Evet. Ana adada, özellikle Vaitape ve Matira Burnu çevresinde, aile işletmesi pansiyonlar, bungalovlar, sahil evleri ve daireler var. Matira Burnu'nda bir halk plajı bulunuyor; tekne turları da tatil köyünde kalmayan herkesin lagünde şnorkel yapmasını ve motuları ziyaret etmesini sağlıyor.
Bora Bora'da Fransız Polinezyası'nın para birimi olan ve avroya sabitlenmiş CFP frangı (XPF) kullanılıyor. Dükkânlarda ve restoranlarda kartlar yaygın olarak kabul ediliyor, ancak küçük mağazalarda, yol kenarı tezgâhlarında ve aile pansiyonlarında nakit işe yarıyor.
Adanın 727 metrelik zirvesi Otemanu Dağı son derece dik ve üst yamaçları sıradan bir yürüyüş değil. Pahia Dağı'na doğru giden güzergâhlar dahil alçak parkurlar ve sırtlar Vaitape yakınından başlıyor; ancak kaygan ve izlenmesi zor oldukları için yerel bir rehberle yürümeniz şiddetle tavsiye ediliyor.
Üç dört gün; bir lagün tekne turu, şnorkel, Matira Burnu'nda bir plaj günü ve ada çevresinde bir araba turu için zaman bırakıyor. Bir hafta ise dalış, rehberli bir yürüyüş, marae'leri ve savaş dönemi alanlarını ziyaret ve suyun üzerinde rahat günler içeren daha ağır tempolu bir konaklamaya uygun.
Yapay zekâ desteğiyle araştırılıp yazıldı, ardından aşağıdaki kaynaklarla doğrulandı. Son kontrol: .