Santa Cruz de Barahona

Kentin güneyinde bir kıyı yolu San Rafael, Paraíso ve Los Patos'tan geçiyor; iç kesimde ise timsahları ve iguanalarıyla deniz seviyesinin altındaki tuzlu bir göl olan Enriquillo Gölü uzanıyor. Dünyanın başka hiçbir yerinde bulunmayan mavi larimar taşı yakındaki tepelerde çıkarılıyor. Tatil kiralıkları kentteki dairelerden kıyı boyunca evlere ve villalara kadar uzanıyor; gece hayatından çok doğayı ve sessizliği seven gezginlere uygun.

Barahona'da nerede kalınır

Pratik üs kentin kendisi: süpermarketler, bankalar, restoranlar ve deniz kıyısı el altında. Buradaki daireler, iç kesimdeki Enriquillo Gölü de dahil, her gün arabayla farklı yönleri keşfetmek isteyen gezginlere uygun.

Ziyaretçilerin çoğu güneydeki kıyıda kalmayı tercih ediyor. La Ciénaga ve Bahoruco çevresinde, daha ileride San Rafael, Paraíso ve Los Patos'ta evler ve villalar dağlarla deniz arasında yer alıyor; pek çoğunun denize bakan terasları var. Bu bölgeler daha sakin ve daha manzaralı; büyük mağazalar yerine küçük colmadolar (mahalle bakkalları) ve balık restoranları var, bu yüzden araba çok işe yarıyor. Kıyının belediyelerinden biri olan Paraíso iyi bir orta nokta.

Kıyı yolu ve plajları

Barahona'dan güneye, Enriquillo'ya giden yol muhteşem bir güzergâh: falezler ve Sierra de Bahoruco'nun dik yeşil yamaçları boyunca ilerliyor, balıkçı köylerinde deniz seviyesine iniyor. Son çalışmalarla yolun uzun bölümleri yeniden yapıldı ve kıyı boyunca uzanan manzarasıyla San Rafael seyir noktası eklendi.

Buradaki plajlar beyaz kumlu değil, çoğunlukla çakıllı ve taşlı; pek çoğunu soğuk dağ nehirleri besliyor. San Rafael'de bir nehir, taşlı plaja dökülmeden önce tatlı su havuzları oluşturuyor. Los Patos, dağdan çıkar çıkmaz neredeyse denize kavuşacak kadar kısa bir nehirle tanınıyor; Quemaito'nun ise sakin, koyu mavi bir suyu var. Bu açık kıyıda deniz dalgalı olabilir, bu yüzden nehir havuzlarında yüzmek sıklıkla daha güvenli bir seçim.

Larimar, Barahona'nın mavi taşı

Larimar, pektolit mineralinin yalnızca Dominik Cumhuriyeti'nde bulunan nadir mavi bir çeşidi. Ana yatağı, kentin yaklaşık 10 kilometre güneybatısındaki dağlarda, Los Chupaderos'ta; taş burada küçük ölçekte, büyük ölçüde elle çıkarılıyor.

Taşın modern hikâyesi 1974'te, Miguel Méndez ile Barış Gönüllüleri (Peace Corps) üyesi Norman Rilling'in Bahoruco dağlarının eteğindeki bir plajda parçalar bulup bunları akıntı yukarı kaynağına kadar izlemesiyle başladı. Méndez, deniz mavisi rengi nedeniyle taşa kızı Larissa'nın adını ve İspanyolcada deniz anlamına gelen mar sözcüğünü verdi. Larimar takılar bölgenin her yerinde satılıyor; taklitleri olduğu için güvenilir satıcılardan alın.

Enriquillo Gölü ve güneybatı

Batıda, iç kesimde Enriquillo Gölü deniz seviyesinin altındaki kurak bir havzayı dolduruyor; bu da onu herhangi bir ada ülkesinin en alçak noktası yapıyor. Suyu aşırı tuzlu, denizden daha tuzlu ve seviyesi zaman içinde büyük ölçüde değişiyor; 2000'lerin sonunda gölün yüzölçümü kabaca iki katına çıktı. Karayipler'in en büyük Amerika timsahı popülasyonuna ev sahipliği yapıyor; Hispanyola'ya endemik, nesli tehlike altındaki iki iguana türü, Ricord iguanası ve gergedan iguanası, kıyılarında ve Isla Cabritos'ta yaşıyor. Gölün yakınındaki Las Caritas kaya oymalarının yerli halklara ait petroglifler olduğu düşünülüyor.

Enriquillo Gölü, Sierra de Bahoruco ve Jaragua Ulusal Parkı birlikte, UNESCO tarafından 2002'de ilan edilen Jaragua-Bahoruco-Enriquillo Biyosfer Rezervi'ni oluşturuyor. Daha güneybatıda Laguna de Oviedo ve Pedernales plajları daha uzun geziler sunuyor.

Tarih ve kültür

Barahona'ya dönüşen yerleşim, Toussaint Louverture'ün bütün adayı denetim altında tuttuğu kısa dönemde, 1802'de teşkilatlandırıldı. 1858'de belediye oldu, daha sonra da ilinin merkezi. 20. yüzyılın başında, yapımına 1918'de başlanan büyük bir şeker fabrikası ve liman Barahona'yı güneybatının ekonomik merkezi yaptı; şeker, yemeklik muz ve dağlardan gelen kahve bugün de önemini koruyor.

Hollywood oyuncusu María Montez Barahona'da doğdu ve kentin uluslararası havalimanı onun adını taşıyor. Çevredeki Sierra de Bahoruco bir kahve bölgesi; ziyaretçiler, turizm kurumunun Kahve Rotası dediği güzergâhta küçük plantasyonları gezebiliyor.

Ulaşım

Barahona, Santo Domingo'ya karayoluyla yaklaşık üç saat uzaklıkta; uluslararası yolcular için olağan giriş noktası Las Américas Uluslararası Havalimanı (SDQ). Kentin yaklaşık 3 kilometre kuzeyindeki María Montez Uluslararası Havalimanı'nın (BRX) tarifeli seferleri sınırlı; buna güvenmeden önce güncel uçuşları kontrol edin.

Guagualar (minibüsler) Barahona'yı kıyı köylerine ve Enriquillo Gölü çevresindeki kasabalara bağlıyor, ancak seferler öğleden sonra seyreliyor. Kıyıyı, larimar bölgesini ve gölü kendi temponuzda keşfetmenin en iyi yolu kiralık araba. Dağ kesimleri dik ve virajlı, yolu hayvanlar ve motosikletlerle paylaşıyorsunuz; bu yüzden dikkatli ve gün ışığında sürün.

Hava durumu ve ne zaman gidilmeli

Barahona'nın yağışlı ve kurak mevsimleri olan tropikal bir iklimi var ve çok güneşli; yılda 3.200 saati aşkın güneş alıyor. Günlük ortalama sıcaklıklar ocakta yaklaşık 25 °C'den temmuzda 28 °C'ye kadar değişiyor; kıyının yukarısındaki dağlar ise belirgin biçimde daha serin. Yağış mayıs ve haziranda, ardından yine eylül ve ekimde zirveye çıkıyor; temmuz ve ağustos sıklıkla daha kurak.

Aralıktan nisana kadar süren daha kurak sezon keşif için en rahat zaman; Kutsal Hafta ve yaz tatilleri ise plajlara ve nehirlere Dominikli ziyaretçiler getiriyor. Hazirandan kasıma kadar tropik fırtına tahminlerini takip edin; bu fırtınalar dağlara da şiddetli yağış getirebilir.