San Pedro de Macorís, Dominik Cumhuriyeti'nin güneydoğu kıyısında, Santo Domingo'nun yaklaşık 70 kilometre doğusunda bir liman kenti. Higuamo Nehri'nin ağzında yer alıyor. 19. yüzyılın sonu ile 20. yüzyılın başında yaşanan şeker patlaması onu ülkenin en zengin kentlerinden biri yaptı ve kente Doğu'nun Sultanı lakabını kazandırdı.
Bu patlama Kübalı plantasyon sahiplerini ve Karayipler'in İngilizce konuşulan adalarından işçileri buraya çekti; Cocolo denen torunları, kente UNESCO tarafından tanınan Guloya dans-drama geleneğini kazandırdı. Patlama beyzbolu da getirdi ve San Pedro o zamandan beri dikkat çekici sayıda büyük lig oyuncusu yetiştirdi. Bugün bir tatil kasabası değil, gündelik yaşamın sürdüğü bir il merkezi: deniz kıyısında bir Malecón'u, 20. yüzyılın başından kalma binaları ve bir üniversitesi var. Ziyaretçiler beyzbol, kültür ve aile ziyaretleri için geliyor; pek çoğu kenti, sahil boyunca dairelerin ve rezidansların sıralandığı yakındaki Juan Dolio'daki plaj kiralıklarıyla birleştiriyor.
Katedral, Malecón ve nehir arasındaki kent merkezi en ilginç üs: deniz kıyısına, ana meydana ve restoranlara yürüyebilirsiniz; kış ligi maçları için Estadio Tetelo Vargas da yakın. Buradaki daireler ve küçük evler bağımsız gezginlere, beyzbol tutkunlarına ve aile ziyaretine gelenlere uygun.
Merkezden daha uzaktaki konut mahalleleri daha sakin ve sıklıkla uzun konaklamalar için tercih ediliyor; ancak taksi ya da motoconcho günlük yaşamın parçası haline geliyor.
Plaj tatili için ziyaretçilerin çoğu, kısa bir araba yolculuğu batıdaki, havuzlu rezidansların denize baktığı Juan Dolio'da ya da Guayacanes'te kalıyor ve San Pedro'yu günübirlik ziyaret ediyor. Daha doğuda, yaklaşık bir saat uzaklıktaki La Romana ve Casa de Campo villa konaklamaları sunuyor.
1822'den sonra Haiti işgalinden kaçan aileler, o zamanlar Macorix denen, bugünkü Higuamo nehrinin batı kıyısına yerleşti. Kasabanın kaderi 1868'den sonra, Küba'daki On Yıl Savaşı'nın Kübalı şeker yatırımcılarını Dominik Cumhuriyeti'ne sürüklemesiyle değişti. Bu yatırımcılar Angelina, Porvenir ve Cristóbal Colón gibi şeker fabrikaları kurdu; en parlak döneminde bölge ülkenin şekerinin büyük kısmını üretiyordu.
1882'de yerleşim denizcilik bölgesi statüsüne yükseltildi. Şeker parası iddialı binaları finanse etti: 20. yüzyılın başlarında tamamlanan neogotik San Pedro Apóstol katedrali ve 1915 tarihli Morey binası gibi ticari bloklar.
Şekerin işçiye ihtiyacı vardı ve 19. yüzyıl boyunca pek çok kişi şeker kamışı kesmek için Küçük Antiller'in İngilizce konuşulan adalarından geldi. Torunları Dominik Cumhuriyeti'nde Cocolo olarak bilinir; kuşaklar boyunca Dominik toplumunun bir parçası olurken kendi yemeklerini, müziklerini ve şenliklerini San Pedro'ya taşıdılar.
Bu mirasın en bilinen parçası, Afrika kökenli müziği ve dansı İncil'den ve Orta Çağ Avrupa'sından hikâyelerle harmanlayan, maskeli gösteriler ve Davut ile Golyat gibi sahneler halinde sergilenen dans-drama geleneği Guloyalar. UNESCO 2005'te Cocolo dans-drama geleneğini İnsanlığın Sözlü ve Somut Olmayan Mirasının Başyapıtı ilan etti; gelenek 2008'de de Temsilî Liste'ye girdi. Topluluklar geleneksel olarak Noel'de, Aziz Petrus Günü'nde ve karnavalda gösteri yapar, ancak geriye az topluluk kaldı. Yaniqueque denen johnnycake'ler ve Noel içkisi guavaberry de aynı hikâyenin parçası.
Beyzbol, 19. yüzyılın sonunda şeker sanayisiyle birlikte Küba'dan San Pedro'ya geldi ve oyun kentin kimliğinin bir parçası oldu. 1910'da kurulan Estrellas Orientales, Dominik kış liginde Estadio Tetelo Vargas'ta oynuyor.
Bu büyüklükteki çok az yer bu kadar çok Major League Baseball oyuncusu yetiştirdi; San Pedro'ya sık sık Shortstop'ların Beşiği denmesinin nedeni bu. Sammy Sosa ve Robinson Canó, kentten çıkan en ünlü isimler arasında. Tetelo Vargas'ta bir kış ligi maçı izlemek, bu sporun Dominikliler için ne kadar önemli olduğunu deneyimlemenin en iyi yollarından biri; kentin tarihi de yurt dışına gönderdiği oyuncularla yakından bağlantılı.
Deniz kıyısındaki gezinti yolu Malecón, kentin akşamları sohbet etmek, müzik çalmak ve dalgaları izlemek için toplandığı yer. Yakındaki San Pedro Apóstol katedrali Cumhuriyet'in kurucu babalarına adanmış bir anıta bakıyor; kısa bir yürüyüş uzaklıktaki Parque de los Enamorados'ta ise ulusal şair Pedro Mir'in anıtı var.
Higuamo Nehri'nin ağzı kentin limanını oluşturuyor. Kentin batısındaki Juan Dolio plajları yüzmek için en yakın plajlar; daha küçük plajlar ise kıyı boyunca doğuya, Soco Nehri'ne doğru uzanıyor. La Romana yolundaki Cueva de las Maravillas, yüzlerce Taíno resmi ve oymasıyla ulusal park olarak koruma altındaki bir mağara.
Las Américas Uluslararası Havalimanı (SDQ) San Pedro'nun otoyoldan yaklaşık 40 dakika batısında; La Romana Uluslararası Havalimanı (LRM) da doğuda benzer bir mesafede. Santo Domingo yaklaşık 70 kilometre uzaklıkta, arabayla genellikle bir saat on beş dakika civarında; Punta Cana Uluslararası Havalimanı (PUJ) ise kabaca iki saat doğuda.
Merkez yürüyerek gezilecek kadar derli toplu. Daha uzun yolculuklar için taksiler ve motosiklet taksiler olan motoconcholar her yerde; yerel minibüsler olan guagualar da San Pedro'yu otoyol boyunca Juan Dolio, Santo Domingo ve La Romana'ya bağlıyor. Kıyıyı ve Cueva de las Maravillas'ı kendi programınıza göre keşfetmek için kiralık araba işe yarar.
San Pedro de Macorís; şeker tarihiyle, Cocolo topluluğunun 2005'te UNESCO tarafından tanınan Guloya dans-dramasıyla ve beyzbolla tanınır: kent o kadar çok büyük lig oyuncusu yetiştirdi ki ona Shortstop'ların Beşiği denir.
Kent, Santo Domingo'nun yaklaşık 70 kilometre doğusundadır; trafiğe bağlı olarak arabayla genellikle bir saat on beş dakika civarında sürer. Las Américas Uluslararası Havalimanı (SDQ) kabaca 40 dakika uzaklıktadır.
Evet, Dominik kültürü ve beyzbolla ilgilenen gezginler için. Bir tatil kasabası değildir; ancak Malecón'u, 20. yüzyılın başından kalma binaları, Cocolo mirası ve kış ligi maçları onu, Juan Dolio'nun plajlarıyla kolayca birleştirilebilecek ilginç bir günübirlik ya da tek gecelik ziyaret yapar.
Malecón'a, katedrale ve stadyuma yürümek için kent merkezinde kalın. Plaj tatili için kısa bir araba yolculuğu batıdaki Juan Dolio'da ya da Guayacanes'te bir daire veya rezidans dairesi seçin ve San Pedro'yu günübirlik ziyaret edin.
Kentin deniz kıyısı bir yüzme plajı değil, bir gezinti yoludur. Yüzmek için en yakın plajlar batıdaki Juan Dolio ve Guayacanes'tedir; kentin doğusunda kıyı boyunca daha küçük yerel plajlar da vardır.
Cocololar, 19. yüzyıl boyunca şeker sanayisinde çalışmak için Küçük Antiller'in İngilizce konuşulan adalarından gelen işçilerin soyundan gelen Dominiklilerdir. Guloya dans-drama gelenekleri UNESCO tarafından tanınmıştır.
Kış ligi beyzbol sezonu ve Guloya topluluklarının geleneksel olarak gösteri yaptığı, guavaberry'nin ikram edildiği Noel dönemi özellikle keyiflidir. Aralıktan nisana kadar olan dönem de genellikle daha kurak geçer; kasırga sezonu ise hazirandan kasıma kadar sürer.
Yapay zekâ desteğiyle araştırılıp yazıldı, ardından aşağıdaki kaynaklarla doğrulandı. Son kontrol: .